i am ease supsnerv

[Fic KiHae]  Oblivion -- Prolouge  [Run 's Theme]

Writer -- ease supsnerv

ท้องฟ้าหม่นจนหยดน้ำเล็กๆโปรยปรายเป็นละอองฝน  ร่างกายเหน็บหนาวเพราะความชื้นในอากาศที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง  ชวนให้สั่นสะท้านไปถึงก้นบึ้งของหัวใจโดยไม่รู้ว่าทำไม

เสียงกระพรวนดังกังวานในบรรยากาศทึบฟังช่างหดหู่เศร้าสร้อยยามที่ประตูร้านถูกเปิดเข้าออก  เสมือนเป็นหนึ่งพยานรอคอยให้ใครคนนั้นกลับมาเคียงข้างอีกครั้ง  แม้ไม่อาจตอบได้ก็ตามว่าเขาคนนั้นเป็นใคร

ร่างบอบบางก้าวออกจากร้าน  กันสาดด้านหน้าที่ทอดยาวปกป้องร่างจากละอองน้ำที่กระเซ็นในอากาศแผ่วเบา  เขาหยุดรอใครอีกคนที่ยังไม่เสร็จธุระในร้าน  ยืนนิ่งทอดมองไปไกล

พลันดวงตาสีดำเป็นประกายก็ต้องหยุดชะงัก  ชั่วเสี้ยววินาทีที่ไม่มีใครสามารถรับรู้ได้ถึงความหวั่นไหวในแววตาของคนที่ถูกมองว่าสมบูรณ์แบบ  เขากำลังพบกับบางสิ่งบางอย่าง  ความรู้สึกสะท้านเป็นครั้งแรกตลอดระยะเวลาที่เขามีความทรงจำในชีวิตนี้

เพียงเมื่อสบแววตาของคนคนนั้น

ชายร่างสูงภายใต้ร่มสีเข้มยิ่งดูเคร่งขรึมในชุดสูทสีดำสนิท  ใบหน้าคมที่ไม่แสดงความรู้สึกใดๆมองตรงมายังเขา  เหมือนว่าได้ยืนรอคอย ณ ที่นี้มานานแสนนาน

แววตาคมเข้มที่คุ้นตา  แต่นึกเท่าไร...

"ดงเฮ  ขึ้นรถเถอะครับ"  ซีวอนเปิดประตูร้านออกมา  มือใหญ่ประคองร่างเล็กแล้วดันเบาๆให้ออกเดินไปตามทางแคบๆ  "มองอะไรอยู่หรือ"

ร่างเล็กละสายตาจากชายหนุ่มในชุดสูทมามองที่ซีวอน  ใบหน้าเรียบเฉยไม่มีรอยยิ้ม 

"เปล่านี่"

ซีวอนพยักหน้ารับรู้  เปิดประตูรถยนต์หรูคันงามราคาแพงให้ดงเฮได้เข้าไปนั่ง  ก่อนตนเองจะเดินอ้อมเพื่อไปนั่งในตำแหน่งคนขับ

ดงเฮหันไปมองที่ชายชุดดำคนนั้นอีกครั้ง  แต่เขาก็หายไปเสียแล้ว

โปรดรอตอนต่อไป 555+

ตอนต่อไปเมื่อไหร่  นั่นน่ะสินะ  55  ช่วงนี้ไรเตอร์อารมณ์ดีค่า  ขอหน่อยเหอะ  ขอเขียนหน่อยยยยยย

ป.ลิง  อย่าลืมไปรีเควส SF บัดดี้ที่เอนทรี่หน้าบ้าน