Block Action Day: Climate Change

posted on 15 Oct 2009 14:06 by easesupsnerv  in 00MyDiary00

HBD ดงเฮด้วยกัน จิ้มจึ้ก

 

 

 

 

Block Action Day: Climate Change

 

 

 

 

 

คุณรู้ไหม...  บางอย่างเปลี่ยนแล้วเปลี่ยนเลย  ไม่เคยหวนคืน  ท้องฟ้าสีฟ้า  ลมแรง  อากาศอุ่น  แสงแดด  และยอดเขียวขจีบนร่มไม้

 

 

 

ทุกวันนี้  คนส่วนมากของประเทศ  มีชีวิตอยู่ในเมือง  เราอบอุ่นใจกับถนนที่มีไฟส่องสว่างปลอดภัย  เรายินดีบริโภคข่าวสารผ่านสื่อต่างๆเพื่อให้ได้รู้เท่าทันโลกว่าก้าวไปถึงไหน  เราสบายกายยามได้นอนในบ้านสวย  อบอุ่น  มีอุปกรณ์เครื่องใช้พอเหมาะสมกับฐานะ  เรามีความสุขยามได้เข้าร่วมกิจกรรมต่างๆที่จัดขึ้นเพื่อวัตถุประสงค์หลากหลายตามลานกว้างของห้างสรรพสินค้าหรือสวนสาธารณะ  เราดีใจได้ออกกำลังกายในฟิตเนสที่มีอุปกรณ์ต่างๆมากมาย  เราพอใจในชีวิตนี้  พอใจในความเป็นอยู่เช่นนี้

 

 

เรารู้ว่าทุกอย่างที่เรากำลังจับใช้  ส่งผลกระทบต่อโลกมากเพียงไหน  เสื้อผ้า  หนังสือเรียน  อุปกรณ์ช่วยชีวิต  ยารักษาโรค  เราล้วนแต่ต้องหยิบยืมมาจากทรัพยากรบนโลกทั้งสิ้น  รวมกระทั่งร่างกายของเราก็ด้วยเช่นกัน

 

 

แต่ในเมื่อวิถีแห่งชีวิตของเราดำเนินมายังจุดนี้เสียแล้ว  เราคิดว่าเราไม่อาจถอยหลัง  ไม่อาจกลับไปในจุดนั้น  จุดที่เราเป็นแค่เศษธุลีเล็กน้อยบนโลก  เป็นสิ่งมีชีวิตเล็กๆที่ต้องอิงแอบกับกฎแห่งธรรมชาติ  เฉกเช่นสิ่งอื่นบนโลก

 

 

คนรวยมีรถราคาแพงหลายคันไว้ใช้  มีโทรศัพท์มือถือหลายเครื่อง  มีของใช้ทันสมัยที่ใช้ไม่กี่คราวก็โยนทิ้งได้

คนชอบเรียนรู้ซื้อหนังสือเป็นร้อยเล่ม  อ่านอย่างเข้าอกเข้าใจ  และเก็บมันไว้ในห้องที่เปรียบเสมือนหอสมุดส่วนตัว

คนทำงานหาเงินเลี้ยงครอบครัวนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์เคร่งเครียด  เขาต้องดำเนินการสานต่อธุรกิจใหญ่ของบริษัทที่เป็นศูนย์ในการแลกเปลี่ยนสินค้าและบริการ  เพิ่มยอดขายให้ได้แม้จะไม่จำเป็น

คนที่มีชีวิตแนวๆ  ใช้ของทำมาจากวัสดุธรรมชาติ  กระเป๋าผ้าฝ้ายที่ผ่านกระบวนการสร้างจากโรงงานที่หวังผลกำไร  ฟังเพลงที่มีความหมายดีผ่านเครื่องเล่นเอ็มพีสาม  แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าเก๋ไก๋ไม่เลียนแบบกระแสหลัก

คนจนไม่มีเงินจะกิน  ยอมทำได้ทุกอย่างเพื่อแลกมาซึ่งชีวิตที่จะดำเนินต่อไปได้  แม้จะอีกวันเดียว  โลกนี้มันสั้นนัก  มันช่างโหดร้ายในความคิดของเขา

 

 

บนความแตกต่าง  มากน้อย  แท้ที่จริงแล้ว  เราดีกว่ากันที่ตรงไหน

 

ฉันนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์วันละหลายชั่วโมง  เสพความบันเทิงทั้งที่มีและไม่มีสาระ  ฉันติดต่อเพื่อนด้วยโทรศัพท์มือถือ  ฟังเพลงจากเครื่องเล่นเอ็มพีสาม  ชอบไปเที่ยวเล่นซื้อของโน่นนี่มาทำเล่นโดยไม่จำเป็น  ชอบถ่ายรูป  ชอบกล้องโลโม่  ชอบอ่านการ์ตูน  ที่บ้านมีที่เก็บหนังสือเป็นห้องๆ  ชอบกินข้าวนอกบ้าน  กินมากโดยไม่จำเป็นจนอ้วน

 

ฉันรู้ว่าฉันกำลังทำลายโลก  แต่ก็โทษไปโน่นนี่ว่าคนอื่นนั้นบริโภคโลกนี้มากกว่าฉันตั้งเยอะ

 

ความจริงที่แท้มันคือมุมต่างด้านเท่านั้น

 

 

มากน้อยไม่ต่างกัน...  ฉันทำงายโลกนี้ด้วยมือตนเอง  ทำลายโดยเต็มใจโดยที่ปากยังพูดว่ารักโลกนี้เหลือเกิน

 

 

 

ตอนฉันยังเด็ก  เวลาฝนตกฟ้าจะแรง  น้ำท่วมตามวิถีทางของมัน  และเมื่อถึงเวลามันจะแห้งเผือดไปตามกลไก  ย่าเคยบอกว่า  ครั้งหนึ่งน้ำเคยท่วมอยู่ร่วมเดือน  น้ำหนุนสูงถึงชั้นพื้นบ้านที่ยกลอยขึ้นจากใต้ถุนสูง  ปีไหนน้ำเยอะ  ปีนั้นอากาศจะหนาว

 

แต่ฉันก็ไม่เคยรู้สึกว่ามันจะมีอากาศหนาวเลยสักปี  ก็เพราะบ้านเมืองเราเป็นเมืองร้อน

 

ในคลองหน้าบ้าน  เมื่อก่อนน้ำจะไหลแรง  แม้ตอนเด็กที่ฉันจำความได้รางๆ  มันก็มีปลาเล็กปลาน้อยให้มองเห็นผ่านสายน้ำสีขุ่นน้อยๆนั่น

 

บนยอดไม้ใหญ่เคยมีนกมีแมลง  ผีเสื้อปีกใหญ่สีไม่สวยสดบินร่อนผ่าน  ท้องฟ้ากว้างสดใสที่ประดับด้วยเมฆขาวลอยเรี่ย  ความเงียบของเมืองที่ปราศจากเสียงรถยนต์  ทีวี  ดนตรี  เสียงแห่งเมืองทันสมัย

 

ยามดึก  ฉันนั่งเล่นอยู่นอกชาน  มองดวงจันทร์สกาวฟ้าและคิดกลัวไปว่ามันจะระเบิดออกมา  ดวงดาวระยับพราว  หากฉันตั้งใจและโชคดี  ฉันยังอาจได้เห็นดาวตก ณ ปลายฟ้าบ้างในบางคราว

 

 

บัดนี้  ฉันแทบหลงลืมมันไปเสียหมดแล้ว  หลงลืมไปว่าน้ำนั้นเคยใส  หลงลืมเสียงนกตัวน้อยที่ยามเล็กฉันพยายามแยกแยะพวกมันออกจากกัน  หลงลืมว่าดอกสีแดงของทองหลางนั้นมีความหมายถึงภูมิอากาศของปีนั้นอย่างไร  ลืมไปว่าบนยอดหญ้าจะมีแมลงเล็กสีฟ้าเหมือนในสารคดีต่างประเทศ  ลืมไปว่าหากฉันแหงนหน้ามองท้องฟ้ากลางค่ำคืน  หากไม่เห็นดวงจันทร์  ฉันจะได้เห็นดวงดาว

 

 

คุณรู้ไหม  บางอย่างเปลี่ยนแล้วเปลี่ยนเลยไม่หวนคืน  ฉันเปลี่ยนไปเป็นอีกคน  เหมือนกับที่โลกกำลังถูกเปลี่ยนโฉมจนไม่อาจเป็นได้ดังเดิม

 

ไม่ว่าชีวิตเป็นแบบไหน  ดูเหมือนเราไม่อาจเลี่ยงที่จะบริโภคโลกนี้  แล้วบัดนี้  ดูเหมือนโลกกำลังแสดงเดชให้เห็น  ให้มนุษย์ที่แสร้งตัวเป็นใหญ่อย่างพวกเราได้ดูว่า  โลกกว้างใบนี้  ถือกฎที่เหนือกว่าเหลือเกิน

 

กฎแห่งธรรมชาติ  กฎแห่งความไม่แน่นอน

 

 

ฉันอยากรู้วิธีถอยหลัง  อยากจับมือทุกคนเดินย้อนกลับ

 

 

 

อยากรู้ว่า  ยามที่อาทิตย์ลับฟ้า  ฉันจะเห็นดาวพราวอีกคราวหนึ่งไหม

 

 

 

 

แต่โลกไม่เคยหมุนกลับทางเดิม

 

 

 

 

 

 

 

ease supsnerv

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

เขียนดีๆๆๆ

เรามาช่วยกันเถอะconfused smile

#1 By 만화 on 2009-10-15 20:08